Crash Heukelum jan. 1945

Gemeente West Betuwe > Gesn. Geallieerde militairen > Gesn. Britten en Nieuw-Zeelanders

Achternaam: Lunn
Voornamen: John Davis "Jack"

Voorletters: J D
Beroep: bankemploye

Rang: Luitenant

Functie: piloot

Servicenr. 416864

Unit: 257 RAF Sqdn.
Geboorteplaats: Alexandra, Otago, Nieuw Zeeland
Geboortejaar: 1922
Overlijdensplaats: Heukelum
Overlijdensdatum: 24-01-1945

Begraafplaats: Vuren

Gemeente: West Betuwe
Vak:
Rij:

Nummer:

Jack Lunn Jack tijdens zijn opleiding in Dunedin in Nieuw Zeeland

Foto: Stiwot

Een jonge Nieuw-Zeelander

John Davis Lunn werd geboren op 23 mei 1921 in Alexandra, in Otago, Nieuw-Zeeland. Zijn ouders waren John Lunn en Joan Davis. Het gezin telde zes kinderen.

In 1941 nam Jack vrijwillig dienst bij de Royal New Zealand Air Force (RNZAF). Na zijn eerste opleiding in Nieuw-Zeeland werd hij naar Canada gestuurd, waar hij zijn verdere vliegeropleiding volgde en zijn ‘wings’ behaalde.

Na zijn opleiding kwam hij uiteindelijk terecht bij de Royal Air Force. Op 17 februari 1944 werd hij geplaatst bij 257 Squadron, dat met de krachtige Hawker Typhoon vloog.

De Typhoon was oorspronkelijk ontwikkeld als een snelle jager, maar werd tijdens de oorlog vooral bekend als een uitstekend aanvalsvliegtuig op lage hoogte. Het toestel kon een hoge snelheid bereiken en werd vanaf 1943 uitgerust met lucht-grondraketten. Daarmee konden onder meer locomotieven, voertuigen en andere gronddoelen worden aangevallen.

Bewapenen met raketten van de Hawker Typhoon (Bron: Wikipedia)

257 Squadron in België

In oktober 1944 werd 257 Squadron overgeplaatst naar vliegveld Deurne bij Antwerpen (B.70). Van daaruit voerden de Typhoons aanvallen en gewapende verkenningsvluchten uit boven het nog bezette deel van Nederland.

Op 24 januari 1945 kreeg het squadron opnieuw een opdracht. Lunn steeg omstreeks 15.00 uur op met een formatie van acht Typhoons. Het oorspronkelijke doel was een spoorbrug bij Heerjansdam, ten zuiden van Rotterdam.

Het weer werkte echter niet mee. Door de mist kon het oorspronkelijke doel niet goed worden aangevallen. De missie werd daarom gewijzigd en de Typhoons richtten zich op een spoorbrug bij Schalkwijk, ten zuiden van Utrecht.

Na de aanval begonnen de toestellen aan de terugreis naar Deurne. Voor Jack Lunn zou die terugreis fataal worden.

Getroffen door de Duitse luchtafweer

Boven Heukelum kwam de formatie onder vuur van de Duitse luchtafweer, de zogenaamde Flak. De Typhoon van Lunn werd geraakt en viel door de zware beschadigingen in de lucht uiteen. De staart en vleugels kwamen aan verschillende kanten van de dijk terecht, terwijl het voorste gedeelte in een rietput neerkwam.

De explosie werd gezien door enkele jongens uit Heukelum die met hun slee onderweg waren. Onder hen bevond zich Jan Golverdingen. Hij herinnerde zich later: „We hoorden het geluid van vliegtuigen, wat niet bijzonder was aangezien we dat bijna dagelijks hoorden. Ineens hoorden we een grote knal en een vuurbal in de lucht. Delen van een vliegtuig kwamen neer aan beide kanten van de dijk.”

Overal lagen brokstukken en munitie verspreid. Jan vertelde: „Munitie en onderdelen liggen overal verspreid en ineens vind ik lichaamsresten.”

Jack Lunn moet vrijwel onmiddellijk zijn overleden.

De precieze omstandigheden van de Duitse luchtafweeractie zijn niet volledig bekend. Het is mogelijk dat de Duitse Flak door het radarstation ‘Gorrila’ bij Schoonrewoerd voor de naderende geallieerde vliegtuigen was gewaarschuwd. Dit blijft echter een mogelijkheid en is niet als feit bewezen.

Zijn lichaam wordt gevonden

Enige tijd later gingen enkele jongens terug naar de plaats waar het voorste gedeelte van de Typhoon was neergekomen. Daar was vooral een met water gevulde krater te zien. Toen met een lange stok in het water werd geroerd, kwam een deel van het bovenlichaam van Jack Lunn boven drijven. Het werd geborgen en met een bakfiets naar Vuren gebracht, waar het werd begraven op de Oude Begraafplaats. Zijn graf bevindt zich daar nog altijd en draagt de naam van de jonge Nieuw-Zeelander die zo ver van zijn vaderland om het leven kwam.

Lunn ligt begraven op Vuren General Cemetery, graf B 2 6.

Een zoektocht naar het wrak

Het verhaal van Jack Lunn kreeg vele jaren later een vervolg. In mei 2016 werd in verschillende kranten aandacht besteed aan de wens van familieleden om de crashplaats opnieuw te onderzoeken. Zij hoopten meer te weten te komen over het vliegtuig en ook de ontbrekende stoffelijke resten van Jack terug te vinden.

De Stichting Eerbetoon Geallieerde Vliegeniers Lingewaal (EGVL) besloot mee te zoeken. In oktober 2016 werden gespen van de parachute van Lunn gevonden. Daarmee kon de plaats waar delen van het vliegtuig en de vlieger waren neergekomen nauwkeuriger worden bepaald.

Een daadwerkelijke berging kwam er echter niet. De eigenaar van het particuliere terrein gaf daarvoor geen toestemming. Daardoor bleef een deel van het verhaal rond de laatste vlucht van Jack Lunn onopgelost.

In 2023 werd overigens opnieuw aandacht besteed aan de crash. Nabestaanden van Lunn ontmoetten toen de ooggetuige Ria van der Vliet-Ploeg, die als achtjarig meisje eveneens in de sneeuw aan het sleeën was toen zij de crash zag. Zij had destijds een stukje plexiglas van de cockpit gevonden. Daarvan was later een broche gemaakt, die in 2023 aan de familie Lunn werd overhandigd.

Volgens berichtgeving uit 2023 liggen nog steeds delen van het vliegtuig en mogelijk ook menselijke resten in de bodem bij Heukelum. Een berging van het vliegtuig wordt volgens die berichtgeving al jaren door de landeigenaar tegengehouden.Daarmee bleef een deel van het mysterie rond de laatste vlucht van Jack Lunn bestaan.

In het centrum van Vuren staat een oorlogsherinneringsmonument met daarop de naam van Jack Lunn.

Een blijvende herinnering in Vuren

De herinnering aan Jack Lunn is in de omgeving echter nooit verdwenen.

Zijn graf in Vuren wordt nog altijd bezocht door familieleden uit Nieuw-Zeeland. Zijn zus en andere familieleden hebben in de loop der jaren verschillende keren de lange reis naar Nederland gemaakt om zijn graf te bezoeken.

Ook in het centrum van Vuren wordt zijn naam genoemd op een oorlogsherinneringsmonument. Daarmee heeft de jonge vlieger, die in januari 1945 boven het Rivierengebied om het leven kwam, een blijvende plaats gekregen in de geschiedenis van het dorp.

De luchtoorlog boven het Rivierengebied

De laatste vlucht van Jack Lunn laat zien hoe intensief de geallieerde luchtmacht in de laatste oorlogsmaanden boven Nederland opereerde.

De Typhoons van 257 Squadron waren geen strategische bommenwerpers, maar snelle aanvalsvliegtuigen die laag boven het landschap hun doelen opzochten. Spoorwegen, bruggen, treinen en Duitse transporten waren belangrijke doelen. De toestellen waren daarbij zelf kwetsbaar voor de Duitse luchtafweer.

Op 24 januari 1945 werd dat noodlottig voor Jack Lunn.

Hij vertrok die middag vanaf Deurne voor een gewapende verkenningsmissie. Zijn oorspronkelijke doel bij Heerjansdam werd vanwege de mist gewijzigd. Via Schalkwijk begon hij aan de terugweg naar België. Boven Heukelum werd zijn Typhoon door Duitse Flak getroffen. De Hawker Typhoon PD464, met de code FM-V, keerde nooit terug naar Deurne.

Flight Lieutenant John Davis Lunn was 23 jaar oud.

Hij ligt begraven in Vuren, niet ver van de plaats waar zijn laatste vlucht eindigde. Zijn graf, zijn naam op het monument in Vuren en de vondsten die tijdens het onderzoek naar zijn vliegtuig werden gedaan, houden de herinnering levend aan een jonge Nieuw-Zeelander die zijn leven gaf voor de bevrijding van Nederland.

Gegevens van de crash:

Datum: 24 januari 1945

Tijd vertrek: 15.00 uur

Tijd crash: circa 15.30 uur

Plaats: omgeving Heukelum/Vuren

Vliegtuig: Hawker Typhoon Mk. Ib

Serienummer: PD464

Code: FM-V

Eenheid: 257 Squadron RAF

Piloot: F/Lt. John Davis Lunn

Registratienummer: NZ/416864

Nationaliteit: Nieuw-Zeeland

Lot: KIA – gesneuveld

Begraafplaats: Vuren General Cemetery, graf B 2 6

Het doel van de Stichting Eerbetoon Geallieerde Vliegers Lingewaal (EGVL) is het permanent zichtbaar maken van de Luchtoorlog zoals die zich boven de gemeente Lingewaal en het Rivierenland heeft afgespeeld en het eren van geallieerde vliegeniers en burgers die het leven gaven of die gevangen werden genomen. Ze wil de geschiedenis vastleggen en deze permanent beschikbaar maken voor het grote publiek, zoals op onderstaande video is te zien: