Dhr. P. van Hemert - Oorlogsslachtoffers uit Betuwe-West

Oorlogsslachtoffers uit gemeenten Buren, Culemborg en West Betuwe
Oorlogsslachtoffers West- Betuwe
Ga naar de inhoud

Dhr. P. van Hemert

Gemeente West Betuwe > Burger-slachtoffers > Waardenburg
Achternaam: Hemert
Tussenvoegsels: van
Voornamen: Peter
Voorletters: P
Beroep: losarbeider
Geboorteplaats: Haaften
Geboortedatum: 20-01-1895
Overlijdensplaats:  Waardenburg
Overlijdensdatum: 01-01-1945
Begraafplaats:  Alg. begraafplaats, Kaalakkerstraat in Waardenburg
Nummer:87-110
Peter was een zoon van Izak van Hemert (1868-1923) en Maaike Mijdam (*1874).


Peter, linksboven (Bron: P. van Hemert)


Station Waardenburg (Bron: A. van Mameren)

Al in zijn jeugdjaren was hij lid van de fanfare Nieuw Leven in Haaften, waar hij de hoorn blies.
Hij werkte eerst als arbeider op de steenfabriek in Opijnen waar hij 9 gulden per week verdiende. Later kwam Peter via een familielid als spoorarbeider bij de NS in Waardenburg terecht en verdiende hier 30 gulden per week.


Peter en Johanna in de tijd van de mobilisatie in de 1e Wereldoorlog (Bron: P. van Hemert)


Het gezin Van Hemert eind 1933. Bovenaan Johanna met Daniël op de arm en daarnaast Peter.
Vooraan v.l.n.r. Johanna, Peter, Cornelis, Iza en Maaike.
(Bron: P. van Hemert)

Op 9 september 1920 trouwde Peter met Johanna van Horssen (1900-1984) uit Opijnen en ze kregen samen de volgende kinderen:
  • Maaike (1922-2009), trouwde met Arie Cornelis Blom (1918-2010)
  • Cornelis (1923-2011) schoenmaker in Neerijnen, trouwde met Metje de Jong (1926-2001)
  • Iza johanna (1925-2012), trouwde in 1945 met Aart van Weelden (1920-1989)
  • Johanna (1927-2013), trouwde in 1948 met Willem Antonie van Os (1925-1999)
  • Peter van Hemert (1929-2019), ramen- en deurenmonteur, trouwde met Anna Catrina de Ruiter (1928-1989)
  • Daniel van Hemert (1931-2005), timmerman in Opijnen, trouwde met Rika Wilhelmina van Zanten (*1933)
  • Jan Cornelis (1933-2008), schilder in Zaltbommel, trouwde met Margaretha Johanna van Rangelrooij (1936-1990)

    Hun huisje net achter de Waaldijk, nabij de Achterstraat in Waardenburg (Bron: P. van Hemert)

    Op Nieuwjaarsdag 1945 was het de hele dag onrustig door geallieerde beschietingen op het Duits luchtafweergeschut, dat bij de kruising van de spoorweg en de rivierdijk in Waardenburg stond opgesteld. 's Middags rond kwart over vier vond er een bombardement plaats door Bostons Mk en B-25 Mitchell bommenwerpers, dat was gericht op de Waalbrug en het bij deze brug aanwezige Duitse afweergeschut.

    Johanna en Peter (Bron: P. van Hemert)

    Bij Peter en Johanna logeerde al een tijdje een zwaar ondervoed neefje uit Rotterdam. Hij kon vanwege darmproblemen niet met de andere kinderen uit het gezin meeschaatsen in de uiterwaarden. Johanna bleef daarom bij hem.
    De kinderen vroegen of hun vader, die erg sportminded was, even kwam kijken.
    's Middags om 16.15 uur ging Peter op weg naar het schaatsbaantje en hij was nog maar enkele honderden meters ervan verwijderd of Engelse jagers vielen voor een tweede maal die dag de brug in Waardenburg aan. Peter en een andere man probeerden onder een half tegen de dijk staande hooimeid op stellage te schuilen voor de kogelregen. Door de beschieting/ bombardement stortte het bouwwerk in en Peter raakte bekneld onder een zware balk en verloor daarbij het leven.

    Uit De Teisterbander 24 feb.1945

    Bij
    dit bombardement kwamen nog twee andere inwoners uit Waardenburg om het leven: A.G. den Hartog en A. van Eck en de Duitse soldaat/ paratrooper Karl Laue van het 17e Fallschirm Jäger Regiment, die was geboren op 17 maart 1908.

    Noot van de familie:

    Herdenking door de gemeente
    Tot de gemeentelijke herindeling in 2019 eerde de gemeente Neerijnen Peter van Hemert jaarlijks met een bloemstuk op 4 mei bij de herinneringsplaquette van de NS, die aan de muur hangt bij de ingang van de NH-kerk in Waardenburg. Dat bloemstuk werd later door de familie op zijn graf geplaatst.

    Sinds de herindeling (2019) heeft de gemeente West Betuwe het beleid gewijzigd. Er is geen sprake van een actieve ‘weigering’, maar van een algemene beleidslijn waarbij de gemeente geen kransen of bloemstukken meer plaatst bij deze specifieke plaquette. Volgens de gemeente is het eerder al uitzonderlijk dat een gemeente dit deed; normaliter is de NS zelf verantwoordelijk voor een herdenking bij haar eigen plaquettes.

    De kleindochter van Peter van Hemert zegt hierover:
    “De gemeente West Betuwe heeft om kostenredenen een standpunt ingenomen waarin zij verschil maakt tussen slachtoffers. Omdat onze opa door een beschieting omkwam, wordt hij gezien als ‘slachtoffer van de oorlog’ en niet als ‘oorlogsslachtoffer’. Hij valt daardoor buiten de officiële gemeentelijke herdenking. Het verbaast ons diep dat de gemeente dit besluit heeft genomen, juist in een tijd waarin herdenken zo belangrijk is. Wij respecteren het gewijzigde beleid, maar ervaren het als een pijnlijk verlies van een jarenlange traditie.”

    Ter aanvulling:
    De gemeente West Betuwe heeft aangegeven dat zij zich nu richt op het beheer en de herinrichting van het centrale oorlogsmonument, en dat de herdenkingshandelingen bij andere locaties – zoals de NS-plaquette – niet langer onder gemeentelijk beleid vallen. De familie betreurt dat er geen uitzondering is gemaakt voor een bestaande lokale traditie.
  • Terug naar de inhoud