Duitse militairen in Kasteel Waardenburg
Gemeente West Betuwe > Gesneuvelde Duitse militairen
Kasteel Waardenburg- foto: R. van de VeldeTijdens de laatste fase van de Tweede Wereldoorlog speelde Kasteel Waardenburg een belangrijke rol voor de Duitse bezetter. Nadat het Rivierengebied in 1944 frontgebied was geworden, namen de Duitsers delen van het kasteel in gebruik als militaire verblijfplaats en commandopost.
Onder leiding van Oberleutnant Bäthge werd in het kasteel de staf ondergebracht van een Duitse Flak-eenheid, een afdeling luchtafweergeschut die de bruggen over de Waal bij Zaltbommel moest beschermen tegen geallieerde bombardementen. De spoorbruggen en verkeersbruggen waren van groot strategisch belang voor het Duitse leger, omdat zij verbinding vormden tussen de noord- en zuidoever van de rivier.
De Duitse militairen gebruikten vooral de eerste verdieping en vermoedelijk ook de zolders van de midden- en westvleugel van het kasteel. In de omgeving stonden luchtafweerbatterijen opgesteld die regelmatig in actie kwamen tegen geallieerde vliegtuigen. Door de voortdurende bombardementen op de bruggen liep ook het kasteel schade op. Ramen sneuvelden en delen van de daken werden beschadigd door luchtdruk en explosies.
Tegelijkertijd verbleven in andere delen van het kasteel tientallen evacués uit onder meer Zaltbommel, Opijnen en Deil. Hierdoor leefden Duitse militairen en burgers noodgedwongen dicht op elkaar in hetzelfde gebouw.
Volgens ooggetuigen zorgden de Duitse soldaten vooral in de laatste oorlogsmaanden regelmatig voor overlast. Er werd ’s nachts luid gezongen en gefeest, er kwamen vrouwen op bezoek en delen van het interieur werden vernield. Muren werden beklad met tekeningen en meubels zouden uit baldadigheid uit ramen zijn gegooid. Ook werden waardevolle onderdelen uit het kasteel verwijderd of gestolen, waaronder koperen deurklinken.
De spanning in het gebouw nam verder toe toen bleek dat zich ook onderduikers in het kasteel verborgen hielden. Kort voor de bevrijding ontdekten de Duitsers hun aanwezigheid. De onderduikers werden gearresteerd, waarbij schoten vielen. Wat daarna met hen is gebeurd, is niet bekend.
Na het vertrek van de Duitse troepen in mei 1945 bleef een zwaar beschadigd en uitgewoond kasteel achter. Grote delen van het interieur waren vernield of verdwenen en sommige ruimtes verkeerden in zeer slechte staat. Kort na de bevrijding namen Canadese militairen en leden van de Binnenlandse Strijdkrachten hun intrek in het gebouw.
Bron o.a.: Radbout Repository