Hr. A. Blankestein - Oorlogsslachtoffers West-Betuwe

Ga naar de inhoud

Hoofdmenu:

Hr. A. Blankestein

Gemeente Buren > Burgerslachtoffers: > Maurik
Achternaam: Blankestein
Voornamen: Adrianus
Voorletters: A.
Geboorteplaats: Maurik
Geboortedatum: 13-10-1887
Overlijdensplaats: Kesilir
Overlijdensdatum: 15-02-1943
Begraafplaats: Nederlands ereveld Kembang Kuning te Surabaya
Gemeente: Surabaya
Land: Indonesië
Vak: AAA
Nummer: 123
De moeder van Adrianus was Catharina Blankestein  (geboren te Maurik 9-1-1865) en dochter van Adrianus Blankestein (1819-1892) en  Nieske van Kapelle 1829-1873.  Catharina is 8 jaar als haar moeder  overlijdt. Ze heeft nog een broer Machiel (*1869), die in 1889 overlijdt  als vrijwillige huzaar en een zus Nienke (*1872).
Dienstmeid Catharina is 22 jaar en  ongehuwd, bij de geboorte van Adrianus. De aangifte gebeurt door de vroedvrouw. Een maand na zijn geboorte  vertrekt Catharina  naar Arnhem en blijft de kleine Adrinanus achter bij  zijn opa en Nienke.
Als Adriaan 11 jaar is, trouwt  zijn moeder in 1898 in Amersfoort met de acht jaar jongere Gerrit Jan Podt, bij  dat huwelijk wordt de 4 jaar oude zoon van haar, Servaas Adriaan, (*23-4-1894 te Utrecht) erkend en gewettigd (geen woord over Adrianus). Vervolgens  werden er in dit huwelijk nog eens drie kinderen geboren: Arendina Catharina  Podt *1898 (6 maanden na huwelijk ouders), Giel Podt *1901 en Niesje Podt *1903.  Of Adriaan zijn stiefvader gekend heeft, is onbekend, die overleed in 1938 te  Zwolle op 65-jarige leeftijd.
Vermoedelijk is Adrianus opgegroeid bij zijn opa en tante te Maurik, aangezien zijn moeder  in Utrecht verbleef (waar kind twee werd geboren) en daarna in Barneveld, Amersfoort  en Zwolle.
Er moet nog nader onderzoek verricht worden wanneer Adrianus naar Nederlands Indië is vertrokken. Feit is dat hij op 15 februari 1943 in kamp Kesilir op Oost-Java is omgekomen. Hierover is wel informatie bekend:
De landbouwkolonie Kesilir lag aan de zuidkust, bijna op de meest oostelijke punt van Java. De gehele kolonie  lag verspreid over een zeer groot gebied (ca 40 km2), geheel omgeven door prikkeldraad. Het kamp was ondergebracht in huizen en barakken.
In 1942 werd op last van de Japanse luitenant-generaal Imamura bij Kesilir een groot landbouwkolonisatieproject voor 'Europeanen' gestart. Het was de bedoeling dat de landbouwkolonie uiteindelijk plaats zou bieden aan 70.000 personen (mannen,vrouwen en kinderen) en zichzelf zou bedruipen. In juli en augustus werden uit Midden- en Oost-Java ruim 2.500 'Europese' mannen aangevoerd, ten dele al eerder geïnterneerd. In maart en mei 1943 volgden ongeveer 650 man uit Bondowoso en Soerabaja. Bijna al hun onderkomens moesten zij zelf bouwen. Ze werden tewerkgesteld bij de ontginning en openlegging van ongeveer 2.500 hectare moerasland.
Materialen en hulpmiddelen daarvoor werden vrijwel niet beschikbaar gesteld. Voor medische zorg, kleding en aanvulling op de karige voedselrantsoenen was men aangewezen op zichzelf en, tot februari 1943, op pakketten die familie tijdens maandelijkse bezoeken mocht meebrengen. Omdat het project niet levensvatbaar bleek, werd Kesilir in juni 1943 opgeheven en ontruimd. Het project was mislukt door gebrek aan ervaring in de landbouw en gebrek aan landbouwwerktuigen. De mannen bestonden voor ongeveer 70% uit Europeanen en 30% uit Indo-Europeanen. Er werden verbouwd: mais, sojabonen, groene erwten, groenten.
De Indo-Europese geïnterneerden werden afgevoerd naar Tangerang, de 'Europese' naar Banjoebiroe.
De Nederlandse kampleiding was in handen van  Hr J.G.Wackwitz.

Van: www.japanseburgerkampen.nl

 
Met dank aan leden van het  Stamboomvragenforum, m.n. Ludmilla van Santen

 
Zoeken op deze website
Copyright 2016. All rights reserved.
Terug naar de inhoud | Terug naar het hoofdmenu