Dhr. C.A. Callaars - Oorlogsslachtoffers Betuwe-West

Oorlogsslachtoffers uit gemeenten Buren, Culemborg en West Betuwe
Oorlogsslachtoffers West-Betuwe
Ga naar de inhoud

Dhr. C.A. Callaars

Gemeente West Betuwe > Burgerslachtoffers: > Ophemert
Achternaam: Callaars
Voornamen: Cornelis Antonius
Voorletters: A A
Beroep: Fabrieksarbeider
Geboorteplaats: Tiel
Geboortedatum: 30-07-1898
Overlijdensplaats: Echteld
Overlijdensdatum: 29-01-1945
Begraafplaats:
Gemeente:
Vak:
Rij:
Nummer:
De ouders van Kees waren schoenmaker in Tiel Gijsbert Jan Callaars (1860-1941) en Dina Willemina Honders (1865-1939). Zij kregen op de Hoveniersstaat 105 in Tiel de volgende kinderen:
  • Hendrik Franciscus (*1889)
  • Martinus "Martin" Franciscus (*1891)
  • Willem Hendrik (*1897), trouwde in 1934 met D. van Dee
  • Cornelis Antonius (1898-1945)
  • Wilhelmus Marinus Hendrikus (*1902)
  • Marinus Hendrikus Franciscus (*1905-1960), trouwde in 1929 in Rotterdam met Hendrika Cornelia van Tussenbroek (1906-2002)
  • Willem "Wim" Hendrikus (*1907)
  • Dina Willemina (*1908), trouwde in 1934 met H. Blankenstein

Begin jaren veertig trouwde de Ophemertse Maria van Zijderveld (geb. 01-12-1904) met Kees Callaars en ze hadden samen een doomstomme, geestelijk beperkte zoon Marinus "Ube" Callaars, die in 1930 was geboren.
Maria was in 1931 eerst getrouwd geweest met Burenaar Cornelis Hendrikus Kerkhoff (3 januari 1906 - 6 juli 1959) en woonde tot 1940 in Zoelen en Buren. Zij kregen samen vier kinderen:
  • de tweeling J.H. en C.B. in 1931
  • J.H. (*1934)
  • B.C. (*1937)
Met Kees Callaars woonde zij in Ophemert in een klein arbeiderhuisje op Weverstraat O114.

Januari 1945 bracht dooi en zakkende waterstanden in de Waal. Aan het einde van die maand zorgde sneeuwval ervoor dat het water weer steeg. Eind januari, begin februari 1945 was de situatie van de Waaldijk bij Ochten kritiek. Er moesten drie enorme gaten in allerijl worden gedicht. Zo moesten alle mannelijke inwoners uit Zoelen tussen de 16 en 50 jaar werden opgeroepen om zich de volgende dag  bij de Elzenpas in Drumpt te melden. Vandaar zouden de ongeveer 750 man voor veertien dagen naar Ochten worden overgebracht. Loon en onkosten waren voor rekening van de Wehrmacht.....Ondanks dat laatste, was er weinig animo voor. Het was voor velen erg gevaarlijk, daar Ochten in de vuurlinie lag van de geallieerden in het Land van Maas  en Waal. Beschietingen waren aan de orde van de dag en er waren daarbij al eerder veel burgerslachtoffers gevallen.
Vanwege de onophoufelijke beschietingen vanuit het Land van Maas en Waal, moest de hele bevolking van Ophemert op last van de Duitse Weermacht op 21 januari 1945 evacueren. Kees werd, net als andere mannen uit Ophemert, eind januari 1945 ook door de Duitsers opgeroepen om gedwongen te werken aan de dijk bij Ochten en kwam daar op 29 januari om 16.30 uur door geallieerd granaatvuur om het leven. Waar hij uiteindelijk begraven is, is nog onbekend.
Het scheen dat Maria en haar kinderen, waaronder Marinus, na het overlijden van Kees in zeer behoeftige omstandigheden achterbleven, want de burgemeester van Ophemert heeft in januari 1946 een verzoek tot ondersteuning van hen beiden ingediend bij het Sub-Districts-Bureau voor verzorging van Oorlogsslachtoffers in Geldermalsen. Over de andere vier kinderen van Maria wordt in de brief van de burgemeester niet gerept.

Op een zwoele zomeravond op 4 juli 1959 om 20.15 uur is de toen 29-jarige Marinus tijdens het zwemmen verdronken in de Ophemertse Kil. Opmerkelijk is dat zijn biologische vader Cornelis Kerkhoff twee dagen later in Culemborg ook overlijdt.
Terug naar de inhoud